Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko A Sp. z o.o. w C..
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, skarżąca spółka wniosła o "wstrzymanie czynności egzekucyjnych".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej w skrócie: ppsa, wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części (art. 61 § 2 ppsa). Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do Sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Rozpoznając zatem wniosek strony skarżącej o wstrzymanie czynności egzekucyjnych zaakcentować w pierwszej kolejności należy, iż zgodnie z art. 61 § 3 in fine ppsa wstrzymane być mogą jedynie akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Zdaniem Sądu pominięcie słowa "czynności" w tej części art. 61 § 3 ppsa było celowym zabiegiem ustawodawcy. W myśl bowiem art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji dla rozpoznania wniosku o wstrzymanie czynności egzekucyjnych właściwym jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Dopiero wydany w tym trybie akt może być przedmiotem badania Sądu pod kątem spełnienia przesłanek wstrzymania jego wykonania. Stąd, w niniejszym postępowaniu Sąd administracyjny nie jest władny orzec o wstrzymaniu czynności egzekucyjnych.
Po drugie, przyjmując nawet, iż wniosek skarżącej spółki stanowi w istocie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia (tak jak to uczynił Dyrektor Izby Skarbowej w postanowieniu z dnia [...] o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia), wniosek ten nie mógłby zostać uwzględniony. Oceniając bowiem wniosek dotyczący wstrzymania wykonania aktu administracyjnego w pierwszej kolejności zbadać należy, czy dany akt podlega wykonaniu. Nie każdy bowiem akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga tego wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy jedynie tych spośród nich, które korzystają z przymiotu wykonalności. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186; również postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Przedmiotu wykonania pozbawione są m. in. akty odmowne, czyli również postanowienie organu egzekucyjnego o odmowie umorzenia postępowania oraz postanowienie utrzymujące takie rozstrzygnięcie w mocy.
Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 oraz art. 61 § 5 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.