Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy własne postanowienie, wyrażające stanowisko wierzyciela w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w związku z postępowaniem zabezpieczającym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. na podstawie zarządzenia zabezpieczenia z dnia [...], nr [...], dotyczącego zobowiązania małżonka skarżącej, A. N., w zakresie opłaty paliwowej za lipiec 2011 r.
W skardze na to postanowienie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 6 maja 2013 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Następnie postanowieniem z dnia 3 czerwca 2013 r. Sąd również odmówił skarżącej przyznania tego prawa. Zażalenie na ostatnio wskazane postanowienie oddalił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II FZ 656/13.
W konsekwencji skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącej w dniu 27 sierpnia 2013 r., lecz dotąd nie zostało ono wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż wskazany w wezwaniu termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie z dniem 3 września 2013 r. (wtorek).
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.