Uzasadnienie
Skarżący, odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, wniósł, na dwóch formularzach PPF, o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreślił w szczególności, że jest osobą samotną, trwale niepełnosprawną i utrzymującą się jedynie z zasiłku stałego z pomocy społecznej w wysokości 444 zł.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że w przypadku skarżącego powyższa przesłanka została spełniona, przy czym można to uczynić bez wzywania do uzupełnienia wniosku poprzez złożenie dodatkowych oświadczeń i nadesłanie dokumentów źródłowych. Okoliczności wskazane we wniosku znajdują bowiem potwierdzenie w ustaleniach poczynionych w toku postępowania administracyjnego. Pośród dokumentów zgromadzonych w tym postępowaniu szczególne znaczenie w analizowanym zakresie ma pismo Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia 1 sierpnia 2011 r., w którym organ ów zaświadczył, iż wnioskodawca otrzymuje zasiłek stały w podanej wyżej wysokości, przyznany do dnia 31 lipca 2013 r. (k. 5 akt administracyjnych organu pierwszej instancji).
Dodatkowo Kierownik stwierdził, że jest on "osobą samotnie gospodarującą i niezdolną do pracy, co poświadcza orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności, zgodnie z którym został zaliczony do znacznego stopnia niepełnosprawności".
Przywołany dowód przesądza o tym, iż rozpoznawany wniosek powinien być uwzględniony. Niepodobna przecież oczekiwać od skarżącego, by z dochodów pozostających do jego dyspozycji wygospodarował jakiekolwiek środki na potrzeby postępowania, skoro całość tych dochodów stanowi zasiłek z pomocy społecznej, którego wysokość jest zresztą niewielka i może wystarczyć zaledwie na pokrycie najbardziej elementarnych potrzeb. Trudno przy tym przypuszczać, że sytuacja wnioskodawcy mogła ulec poprawie w ciągu kilku miesięcy, jakie upłynęły od sporządzenia pisma z dnia 1 sierpnia 2011 r., co uzasadniałoby wezwanie strony do nadesłania aktualnych dokumentów źródłowych.
Po pierwsze bowiem jeszcze nie upłynął okres, na jaki wspomniany zasiłek stały został przyznany, po drugie zaś skarżący jako osoba niezdolna do pracy ma niewielkie możliwości znalezienia zajęcia zarobkowego, a tym samym podwyższenia swoich dochodów.
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.