Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 8, art. 71 ust.1, ust. 2 pkt 1, ust. 3, art. 75 ust. 1, ust. 8, art. 129 ust. 1, art. 139 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r., Nr 201, poz. 1540 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą wobec A Sp. z o.o. w W. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od gier za lipiec 2010 r. z tytułu prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w wysokości [...] zł.
W dniu 7 kwietnia 2011 r. (data nadania) spółka, reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, złożyła skargę na powyższą decyzję. Główny jej zarzut stanowi naruszenie przez organy podatkowe przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie art. 139 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, w sytuacji, gdy wskutek naruszenia obowiązku notyfikacji przepis ten nie znajdował zastosowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, że ustawa o grach hazardowych nie zawiera tzw. przepisów technicznych, a więc jej projekt nie podlegał notyfikacji.
W toku postępowania pełnomocnik strony skarżącej złożył pismo z dnia 1 grudnia 2011 r., w którym wniósł o zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron. W treści uzasadnienia wniosku zwrócił uwagę na toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowanie ze skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie, w której przedmiot sporu jest analogiczny do niniejszej sprawy.
W trakcie rozprawy w dniu 7 grudnia 2011 r. pełnomocnik organu, któremu przekazano odpis powyższego wniosku, uznał za celowe rozpoznanie niniejszej sprawy po rozstrzygnięciu skarg kasacyjny zawisłych przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W rozpoznawanej sprawie, wniosek taki złożony został zgodnie przez wszystkie biorące udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony.
Mając powyższe na względzie Sąd, w oparciu o powołany wyżej przepis orzekł jak w sentencji postanowienia.