Postanowienie WSA w Gliwicach z 2 sierpnia 2007 r., I SA/Gl 357/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 2 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Skład

Sędzia NSA Eugeniusz Christ przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 maja 2007 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w kwocie [...] zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu [...] r.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył pismo z dnia [...] r., w którym oświadczył, że "niska emerytura nie pozwala [mu] na opłacenie prawnika i jakichkolwiek kosztów sądowych".

Na podstawie zarządzenia z dnia 12 czerwca 2007 r. wezwano skarżącego

13. in. do sprecyzowania, czy w powyższym piśmie zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że wniosku nie składa.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana, a następnie w dniu [...] r. odesłano ją do Sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie".

Wpis od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Przepis art. 220 § 3 ppsa przewiduje z kolei, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony przez Sąd do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem [...] r.

Ponadto należy zauważyć, że również bezskutecznie upłynął termin do złożenia oświadczenia przez skarżącego w kwestii wniosku dotyczącego przyznania prawa pomocy, a zatem należy uznać, zgodnie z rygorem zawartym w pouczeniu, iż skarżący takiego wniosku nie złożył. Stosownie bowiem do art. 73 ppsa w razie niemożności doręczenia pisma składa się je na okres siedmiu dni w placówce pocztowej, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania lub w miejscu wskazanym przez niego jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe – w takim przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Odnotowania przy tym wymaga, iż przepis ów wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 268) został uznany za niezgodny z Konstytucją w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma. W konsekwencji termin siedmiodniowy, po upływie którego doręczenie uważa się za dokonane, należy liczyć – w myśl § 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 ze zm.) stosowanego na podstawie odesłania zawartego w art. 65 § 2 ppsa – dopiero od daty wspomnianego ponowienia zawiadomienia, tj. powtórnego awizowania przesyłki. Skoro zatem przesyłkę zawierającą wezwanie do sprecyzowania pisma awizowano po raz drugi w dniu [...] r., to trzeba przyjąć, że wezwanie to doręczono z dniem [...] r., a co za tym idzie że siedmiodniowy termin na wykonanie tego wezwania upłynął bezskutecznie z dniem [...] r.

Reasumując, skarżący w zakreślonym terminie ani nie uiścił wymaganego wpisu ani nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji.