Uzasadnienie
P. M. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia.
Pismem z 11 kwietnia 2023 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 marca 2023 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa adresowana do skarżącego, zawierająca m.in. wezwanie do usunięcia ww. braków formalnych, była dwukrotnie awizowana przez operatora pocztowego w dniach 14 kwietnia 2023 r. i 24 kwietnia 2023 r., po czym, z uwagi na jej niepodjęcie w terminie przez adresata, została zwrócona do tutejszego sądu. Przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 28 kwietnia 2023 r., a w konsekwencji przepisany prawem termin na usunięcie braków formalnych upłynął stronie skarżącej z dniem 5 maja 2023 r. W terminie tym braki formalne skargi nie zostały usunięte.
Wnioskiem z dnia 21 listopada 2022 r. Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego w związku z ujawnionymi rozbieżnościami w orzecznictwie wniósł o rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny następującego zagadnienia prawnego: "Czy niepodanie przez skarżącego w skardze do wojewódzkiego sądu administracyjnego numeru PESEL, będącej pierwszym pismem w sprawie sądowoadministracyjnej – zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. – stanowi brak formalny, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, w sytuacji gdy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych sprawy ?". Sprawie została nadana sygnatura II GPS 3/22.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. W myśl art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W myśl art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Z kolei stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku.
W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca została w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi. W przepisanym prawem terminie braków tych nie usunięto. Tym samym skarga obarczona jest brakami formalnymi, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.
Na marginesie powyższych rozważań, Sąd orzekający zwraca uwagę, iż rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie zależy od wyniku postępowania dotyczącego zagadnienia prawnego, które przedstawiono do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Zagadnienie to odnosi się co prawda bezpośrednio do stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, w której skarżący nie podał we wniesionej do Sądu skardze numeru PESEL ani na wezwanie Sądu braku tego nie uzupełnił, a numer ten wynika z akt administracyjnych, jednakże brak ten nie stanowi jedynej przyczyny odrzucenia skargi, która obarczona jest także innym brakiem formalnym. Skarżący nie podał bowiem wartości przedmiotu zaskarżenia. Tym samym skarga podlegałaby odrzuceniu niezależnie od rozstrzygnięcia wyżej wskazanego zagadnienia prawnego.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.