Uzasadnienie
W skardze (nadanej listem poleconym w dniu [...] r.), w której jako skarżących wskazano R. K. i D. K. zaskarżono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...]. Skargę podpisał R.K., a D. K. Sąd wezwał do podpisania skargi pismem z dnia [...] r. (wezwanie opatrzono pouczeniem, że nie zastosowanie się do wymogów wezwania w terminie 7 dni od daty jego otrzymania skutkować będzie odrzuceniem skargi). Jak wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej wezwanie sądu, awizowanej w dniu [...] r. (awizo pozostawiono w skrzynce oddawczej adresatki) nie podjęto w terminie. Do dna dzisiejszego skarga nie została podpisana przez D.K.
Jak wynika z potwierdzeń odbioru, znajdujących się w aktach administracyjnych zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] r., a D. K. w dniu [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji zgodne było z treścią powołanego powyżej przepisu).
Na mocy art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Zgodnie zatem z art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeśli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Nadto zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
W niniejszej sprawie 30-dniowy termin do wniesienia skargi należy liczyć od daty doręczenia stronie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. tj. odpowiednio od dnia [...] r. i [...] r. Po dokonaniu stosownych obliczeń (pomijając zgodnie z wskazanymi powyżej zasadami, dzień doręczenia decyzji) stwierdzić należy, iż termin do wniesienia skargi przez D. K. upłynął z dniem [...] r., a w odniesieniu do R.K. zakończył bieg z dniem [...] r.
Wobec powyższego skargę nadaną w urzędzie pocztowym w dniu [...] r. uznać należy za wniesioną z naruszeniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a zatem skargę D. i R.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] należało odrzucić.
Wskazać również należy, iż D.K. nie zastosowała się do wezwania Sądu, które uznano za doręczone w dniu [...] r. Zgodnie bowiem z art. 72 p.p.s.a. w przypadku, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. W myśl art. 73 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób opisany powyżej, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. W konsekwencji skarga nie została podpisana przez D.K., co również skutkuje odrzuceniem skargi.
SW