Uzasadnienie
W dniu 15 kwietnia 2008 r. (data nadania) M. S. wniósł skargę na postanowienie oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia.
Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do odpowiedzi na skargę dołączono postanowienie z dnia [...], nr [...], którym Dyrektor Izby Skarbowej w K. uwzględnił skargę w całości, uchylając przy tym zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. i umorzył postępowanie w sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W piśmie z dnia 23 czerwca 2008 r. (nadanym w dniu 15 lipca 2008 r.) skarżący oświadczył, że podtrzymuje skargę.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 lipca 2008 r. zwrócono się do organu o wskazanie czy zaskarżone zostało postanowienie autokontrole z dnia [...], nr [...].
Odpowiadając na wezwanie Dyrektor Izby Skarbowej w K. poinformował w piśmie z dnia 1 sierpnia 2008 r., że postanowienie autokontrole nie zostało zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 ppsa ma miejsce wtedy, kiedy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, LEX nr 188791).
W rozpoznawanej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...], działając w trybie art. 54 § 3 ppsa i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 105 oraz z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 17 § 1, art. 18 i art. 34 w związku z art. 166 b ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. Nr 229, poz 1954 ze zm.) uchylił w całości własne postanowienie, będące przedmiotem skargi, a także poprzedzające je postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w C. i umorzył postępowanie w sprawie z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tut. Sądu postanowienie z dnia 31 marca 2008 r., a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Odnotować w tym miejscu należy, że postanowienie autokontrolne, zgodnie z informacją zawartą w piśmie z dnia 1 sierpnia 2008 r. nie zostało zaskarżone.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.