Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. We wniosku opisał swoje problemy zdrowotne, podnosząc, że jest inwalidą pierwszej grupy, wymagającym stałej opieki i pomocy osób trzecich. Podkreślił, że nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1576,91 zł. Wyliczył też swoje wydatki, uwzględniając m.in. koszt zakupu leków (około 100-150 zł), opłacenia dochodzącej pomocy domowej (100 zł) oraz spłaty rat pożyczek (łącznie 338 zł). Według wniosku skarżący jest współwłaścicielem domu oraz działki o powierzchni [...] ara.
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2016 r. skarżącemu ustanowiono adwokata w postępowaniu w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 685/16; przedmiotem tego postępowania była decyzja, którą wcześniej wydano w niniejszej sprawie.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym ustanowienie pełnomocnika, np. adwokata – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W przypadku skarżącego ta przesłanka zachodzi, przy czym można to stwierdzić na podstawie samego wniosku, bez potrzeby wzywania o materiały źródłowe. Brak bowiem podstaw, by odstąpić od oceny jego sytuacji wyrażonej w prawomocnym postanowieniu z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 685/16, że nie może on zbilansować dochodów i wydatków swojego gospodarstwa domowego, a także – jako osoba schorowana i wymagająca opieki – aktywnie uczestniczyć w postępowaniu. Znajduje to zresztą potwierdzenie w dokumentacji dołączonej do akt administracyjnych już po uchyleniu poprzedniego rozstrzygnięcia organu, skądinąd w tym samym postępowaniu sądowoadministracyjnym, w którym wydano wspomniane postanowienie z dnia 3 listopada 2016 r., w szczególności: decyzji z dnia [...] r. o przyznaniu wnioskodawcy, jako osobie trwale niezdolnej do samodzielnej egzystencji, zasiłku pielęgnacyjnego, dokumentów odnoszących się do pożyczek czy wezwania do zapłaty z dnia 7 czerwca 2017 r. i upomnienia z dnia 12 czerwca 2017 r. w przedmiocie zaległości w bieżących opłatach i podatkach (k. 15-23). Dokumentacja ta dowodzi, że położenie skarżącego nie tylko się nie poprawiło od chwili wydania postanowienia z dnia [...] r., ale wręcz uległo dalszemu pogorszeniu.
W takim stanie rzeczy niewątpliwie nie może on bez uszczerbku utrzymania koniecznego ponieść pełnych kosztów postępowania i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.