Uzasadnienie
Pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem, przedstawiła jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca zwrócił przede wszystkim uwagę na ciężki stan swojego zdrowia (m.in. przebyty [...]), uniemożliwiający mu wykonywanie jakiejkolwiek pracy. Podkreślił, że w konsekwencji utrzymuje się wraz z małżonką z jej renty w wysokości 709,94 zł. We wniosku nie wskazano żadnego majątku.
Na wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku pełnomocnik nadesłała większość wymaganych dokumentów, które potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności odpisy: zaświadczeń, że skarżący nie złożył zeznań podatkowych za dwa ubiegłe lata, decyzji o waloryzacji renty jego małżonki oraz jego dokumentacji medycznej.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 tego Prawa obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W ocenie rozpoznającego wniosek w niniejszej sprawie dowiedziono w dostateczny sposób, iż w przypadku skarżącego przesłanka ta została spełniona, przy czym konkluzja ta znajduje potwierdzenie także w ustaleniach poczynionych w postępowaniu administracyjnym oraz w postępowaniu w sprawie o sygn. akt
I SA/Gl 259/12, w której prawo pomocy przyznano małżonce skarżącego (postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 r. zwolniono ją od kosztów sądowych). Ze zgromadzonej dokumentacji wynika bowiem, że jest on osobą z powodu problemów zdrowotnych nie osiągającą żadnych dochodów i tym samym pozostającą w istocie na utrzymaniu i pod opieką małżonki, która sama otrzymuje jedynie niewielkie świadczenie rentowe. Nie ulega wątpliwości, że wysokość tego świadczenia nie może wystarczyć na pokrycie zarówno wszystkich niezbędnych wydatków życiowych, jak i kosztów postępowania, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę, iż stan zdrowia wnioskodawcy wiąże się z koniecznością opłacenia leczenia, m.in. zakupu leków.
W takim stanie rzeczy nie można wymagać od strony, by jakiekolwiek środki przeznaczyła na potrzeby postępowania, np. czyniąc na ten cel stosowne oszczędności
Mając to na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.