Uzasadnienie
Skarżąca, w piśmie procesowym z dnia 20 marca 2015 r. zwróciła się o ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 21 stycznia 2015 r. We wspomnianym piśmie wskazała, że jest osobą starszą, schorowaną, która nie posiadania majątku ani środków na samodzielne opłacenie usług fachowego pełnomocnika. Do wspomnianego pisma strona dołączyła szereg dokumentów potwierdzających okoliczności dotyczące stanu jej zdrowia (zaświadczenie lekarskie) oraz stanu majątkowego (kopia zeznania podatkowego za 2014 r.). Następnie, na wezwanie Sądu skarżąca złożyła wniosek na druku urzędowego formularza, powołując podane wcześniej okoliczności dotyczące stanu jej zdrowia oraz braku majątku i możliwości samodzielnego skorzystania z usług fachowego pełnomocnika.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:
Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U.z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.
Przyznanie prawa pomocy w formie ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).
Przedmiotem badania przy analizie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy.
W realiach rozpoznawanej sprawy powołane przez wnioskodawczynię okoliczności, poparte dokumentami pozwoliły stwierdzić, że jej sytuacja materialna uzasadnia przychylenie się do złożonego wniosku. Jednocześnie zauważyć przyjdzie, że strona nie podała jakiego konkretnie pełnomocnika chciałaby otrzymać. Wobec tego dokonano wyboru za nią, przyznając jej radcę prawnego z urzędu.
W rozpoznawanej sprawie, postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r. referendarz sądowy uwzględnił wniosek strony i zwolnił ją od kosztów sądowych w całości. Analiza okoliczności powołanych w tamtym orzeczeniu i ich zestawienie z aktualnymi twierdzeniami strony, prowadzi do wniosku, że sytuacja osobista i materialna skarżącej co do zasady nie uległa poprawie, co oznacza, że aktualność zachowują spostrzeżenia referendarza zawarte w uzasadnieniu przywołanego orzeczenia. Jedyną różnicą jest w istocie zwaloryzowanie przysługującego stronie świadczenia emerytalnego, które obecnie wynosi 1014,57 zł po potrąceniu zajęcia komorniczego. Wskazane wyże okoliczności pozwalają stwierdzić, że skarżąca, po zaspokojeniu swoich elementarnych potrzeb egzystencjalnych nie będzie w stanie samodzielnie opłacić usług fachowego pełnomocnika, co przemawia za uwzględnieniem złożonego wniosku. W istocie bowiem odmowa przyznania prawa pomocy mogłaby oznaczać pozbawienie strony możliwości złożenia skargi kasacyjnej od niekorzystnego dla niej (oddalającego skargę) wyroku tut. Sądu.
Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.