Uzasadnienie
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia [...], nr [...][...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...], nr [...], określającą skarżącemu P. C. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r. w wysokości [...] zł z tytułu zbycia papierów wartościowych i udziałów w spółkach mających osobowość prawną, i orzekł, że kwota należna tym tytułem wynosi [...] zł.
W skardze datowanej na 10 lutego 2016 r. i w tym dniu wniesionej pełnomocnik skarżącego zażądał wstrzymania wykonania powyższej decyzji organu odwoławczego.
W dniu [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. wydał postanowienie nr [...] o wstrzymaniu wykonania tej decyzji na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. - Dz. U. 2015 r., poz. 613 ze zm.), następnie oznaczanej w skrócie: o.p. Rozstrzygnięcie to nie zostało zaskarżone. Z jego uzasadnienia wynika zaś, że wartość przedmiotu zastawu skarbowego ustanowionego na prawach majątkowych skarżącego przewyższa wysokość wspomnianego zobowiązania podatkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Rozpatrywanego żądania nie można uwzględnić, gdyż zmierza ono do wstrzymania wykonania decyzji, której wykonanie zostało już wstrzymane.
Dostrzec bowiem trzeba, że w myśl art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3), a wstrzymanie to traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (§ 6 pkt 1) albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (§ 6 pkt 2). Zgodnie natomiast z art. 239f § 1 pkt 2 o.p. organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego; czyni to z urzędu – po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę – do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego.
Stwierdzenie zatem, że wartość przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego przewyższa wysokość świadczenia wynikającego z decyzji, której wykonanie zostało wstrzymane na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 o.p. czyni bezprzedmiotowym wniosek z art. 61 § 3 p.p.s.a. W takim przypadku żądanie to zmierza do weryfikacji stanu istniejącego, ponieważ jego celem jest wstrzymanie wykonania decyzji, której wykonanie zostało już wstrzymane. Uwzględnienie bowiem, iż wartość przedmiotu zastawu skarbowego ustanowionego na prawach majątkowych skarżącego jest znacznie większa niż wysokość należności wynikającej z zaskarżonej decyzji pozwala wysnuć wniosek, że aktualnie decyzja ta nie podlega wykonaniu w całości. W rezultacie domaganie się wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest bezcelowe na tym etapie postępowania.
Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.