Uzasadnienie
Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Podkreślił, że jest osobą samotną, utrzymującą się z emerytury, zadłużoną i spłacającą kredyt. Przyznał wprawdzie, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z pełnoletnim wnukiem, ale zaznaczył, iż wniósł o jego eksmisję. Zwrócił również uwagę na swoje problemy zdrowotne. We wniosku nie wskazano żadnego majątku poza domem.
Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał m.in.: oświadczenie brata o pomocy udzielanej mu od 2013 r. w spłacie kredytu hipotecznego w kwotach 1000-1500 zł miesięcznie oraz kopie: zawiadomienia z dnia 16 maja 2016 r., o aktualnym stanie zobowiązań dochodzonych od niego przez komornika, zawiadomienia o wysokości rat, wezwania do stawienia się na posiedzenie w sprawie przeciwko wnukowi o opróżnienie lokalu mieszkalnego oraz decyzji o waloryzacji emerytury (kwota do wypłaty, po odliczeniu należności egzekwowanych, wynosi 755,68 zł).
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 tej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W ocenie rozpoznającego wniosek w przypadku skarżący dowiódł, że przesłanka ta została spełniona, mimo iż nie nadesłał zeznania podatkowego obrazującego wszystkie dochody opodatkowane w ubiegłym roku, o które go wzywano. Niemniej z dokumentów przedłożonych, a także tych zgromadzonych w postępowaniu administracyjnych, nie wynika, by dysponował on innym dochodem niż emerytura, której wysokość wykazał. Ta jest zaś tak niewielka, że z pewnością nie może wystarczyć na opłacenie zarówno wszystkich niezbędnych wydatków życiowych, jak i kosztów postępowania. Ponadto niewątpliwie skarżący zobowiązany jest do spłaty zobowiązania kredytowego i ponosi dotkliwe konsekwencje prowadzonej przeciwko niemu egzekucji. Nie można też tracić z pola widzenia, że w istocie samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, co więcej pozostaje w konflikcie z dorosłym wnukiem, starając się o jego eksmisję.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.