Uzasadnienie
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją nr [...], wydaną w dniu [...] r., Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., nr [...] ustalającą M. P. podatek od spadków i darowizn w wysokości [...] zł z tytułu darowizny środków pieniężnych dokonanej w dniu 20 grudnia 2007 r. przez M. P. na rzecz M. P. W skardze na tę decyzję wniesioną podatnik podniósł zarzut naruszenia art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. – Dz. U. z 2009 r., Nr 93, poz. 768 ze zm.).
W odpowiedzi na tę skargę organ odwoławczy oświadczył, że ją uwzględnia i wnosi o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Do pisma tego załączył wydaną przez siebie decyzję z dnia [...] r., nr [...], którą, uwzględniając skargę, uchylił w całości decyzję zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie. Natomiast w piśmie z dnia [...] r., nr [...] wskazał, iż to rozstrzygnięcie autokontrolne nie zostało zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Konsekwencją takiego rozstrzygnięcia jest wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, a zatem osiągnięcie celu, do jakiego zmierza skarga. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane jej wniesieniem staje się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na mocy art. 161 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Analiza przedstawionego stanu faktycznego nie pozostawia wątpliwości co do konieczności zastosowania tych przepisów również w niniejszej sprawie. Mając to na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.