Uzasadnienie
W piśmie opatrzonym datą 13 grudnia 2020 r. (miesiąc prawdopodobnie wskazany omyłkowo, gdyż skarżona decyzja została wydana i doręczona skarżącemu w lutym 2020 r.), M.P. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji postanowienia.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 lipca 2021 r. zwolniono skarżącego z kosztów sądowych i ustanowiono dla niego doradcę podatkowego.
W piśmie z dnia 20 października 2021 r. skarżący złożył oświadczenie o wycofaniu skargi. Wskazał, że po konsultacji z doradcą podatkowym uznał swoją skargę za niezasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć.
Przepis art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: P.p.s.a.) stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania może mieć miejsce na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
Uprawnienie skarżącego do cofnięcia wniesionej skargi przewiduje z kolei przepis art. 60 P.p.s.a., który stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Zgodnie z tym przepisem cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 60 zdanie trzecie P.p.s.a. W związku z tym, czynność skarżącego, polegająca na wycofaniu skargi, okazała się prawnie dopuszczalna, co z kolei powoduje, że Sąd jest nią związany. Z uwagi zatem na zaistniałe okoliczności, koniecznym stało się umorzenie zainicjowanego przez skarżącego postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.