Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części i obniżył H. i Z. M. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r.
Decyzja została doręczona pełnomocnikowi Z. M. w dniu 3 marca 2009 r., zaś H. M. w dniu 2 marca 2009 r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach administracyjnych.
W dniu 2 kwietnia 2009 r. (data nadania) H. i Z. M. wnieśli skargę na wyżej wymienioną decyzję.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że ustawowy termin wniesienia skargi został zachowany w przypadku skargi Z. M., zaś H. M. wniosła skargę po terminie ustawowym, wobec czego wniósł o odrzucenie jej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W rozpatrywanej sprawie wskazany wyżej trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia skarżącej decyzji, tj. od dnia 2 marca 2009 r., upłynął zatem w dniu 1 kwietnia 2009 r. Skarżąca wniosła natomiast skargę w dniu 2 kwietnia 2009 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.