Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 marca 2020 r. A Sp. z o.o. Sp.k. w Z. (dalej: skarżąca, spółka) wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 czerwca 2017 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 216/17 ze skargi ww. spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 kwietnia 2020 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez:
- - złożenie dokumentu, z którego wynikać będzie upoważnienie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (odpis z KRS);
- - złożenie odpisu skargi o wznowienie postępowania;
- - podanie podstawy wznowienia postępowania i jej uzasadnienie;
- - podanie, czy strona wnosi o uchylenie czy też o zmianę zaskarżonego orzeczenia;
- - wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
Wezwanie powyższe kierowane było do spółki dwukrotnie – na adres skarżącej podany w skardze (wówczas przesyłkę zwrócono jako niepodjętą w terminie, po jej dwukrotnym awizowaniu w dniach odpowiednio 8 czerwca 2020 r. oraz 16 czerwca 2020r.) oraz następnie na jej adres korespondencyjny, także wynikający ze skargi. W tym drugim przypadku przesyłkę zaawizowano po raz pierwszy w dniu 14 lipca 2020 r., powtórnie w dniu 22 lipca 2020 r. a następnie w dniu 30 lipca 2020 r. zwrócono ją jako niepodjętą w terminie.
Braki formalne skargi o wznowienie postępowania nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Instytucji wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego poświęcony jest
Dział VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 270 P.p.s.a. w przypadkach w nim przewidzianych można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie.
Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 P.p.s.a. Stosownie do jego treści skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oprócz elementów wspólnych dla wszystkich pism sądowych (o których mowa w art. 46 P.p.s.a.) także oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.
Jeżeli skardze o wznowienie postępowania nie można nadać dalszego biegu z uwagi na niezachowanie przez nią wskazanych wymogów formalnych, przewodniczący, w oparciu o art. 49 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy oraz art. 276 P.p.s.a. wzywa skarżącego o jej uzupełnienie lub poprawienie pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, w terminie 7 dni od doręczenia tego wezwania. Przyjmuje się bowiem w literaturze, że skarga o wznowienie postępowania stanowi nowe, samodzielne, szczególnie unormowane postępowanie i na gruncie art. 46 § 2 P.p.s.a. stanowi pierwsze pismo w sprawie. Oznacza to, iż skargę o wznowienie postępowania należy traktować jako pismo procesowe inicjujące postępowania, analogicznie więc jak skargę z art. 50 P.p.s.a. Z tych względów, w przypadku braków formalnych omawianej tutaj skargi stosuje się art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. na podstawie odesłania z art. 276 tej ustawy.
Na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd odrzuci skargę o wznowienie postępowania, ich spełnienie natomiast skutkuje wyznaczeniem rozprawy. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2 P.p.s.a.).
Postawy wznowienia zostały zawarte w art. 271 – 273 P.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Przenosząc powyższe uregulowania na grunt tej sprawy trzeba stwierdzić, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego, objętych wezwaniem Przewodniczącego Wydziału.
Termin przewidziany na usunięcie tychże braków upłynął bowiem bezskutecznie z dniem 4 sierpnia 2020 r. a to z uwagi na doręczenie wezwania w dniu 28 lipca 2020 r. w drodze fikcji. Zgodnie bowiem z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. Jest to tzw. fikcja doręczenia (domniemanie doręczenia), przewidziana w art. 73 § 4 P.p.s.a.
Skoro zatem pierwsze awizowanie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania miało miejsce w dniu 14 lipca 2020r. zaś powtórne – w dniu 22 lipca 2020 r., a niepodjętą przesyłkę zwrócono następnie nadawcy, to doręczenie uważa się za skutecznie dokonane z dniem 28 lipca 2020 r.
Reasumując, wobec niedochowania przez skarżącą wymogów formalnych skargi o wznowienie postępowania i nieuzupełnienia braków formalnych tej skargi Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 276 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.