Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, określającą A. K. (dalej "skarżąca") wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie [...]zł.
W piśmie z dnia 24 lutego 2016 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skarżąca zawarła skargę na wyżej wymienioną decyzję. Skarżąca nie podpisała się pod skargą.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał przy tym, że "skarga zawiera brak formalny w postaci braku podpisu strony skarżącej".
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2016 r. wezwano skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Poinformowano skarżącą, że brak ten może być uzupełniony poprzez własnoręczne podpisanie skargi w siedzibie tutejszego sądu bądź przez nadesłanie egzemplarza skargi opatrzonego własnoręcznym podpisem. Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2016 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 581 zł. Wezwanie opatrzone zostało tym samym rygorem.
Przesyłka polecona z dnia 6 kwietnia 2016 r. skierowana do skarżącej i zawierająca m.in. powyższe wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego została awizowana w dniu 11 kwietnia 2016 r., o czym pozostawiono zawiadomienie w drzwiach adresata. W dniu 19 kwietnia 2016 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie. Następnie w dniu 26 kwietnia 2016 r. przesyłka ta została zwrócona do tutejszego Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".
Dotąd nie został usunięty brak formalny skargi. Nie uiszczono również wpisu sądowego od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwaną dalej "ppsa") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 ppsa wszystkim pismom w postępowaniu sądowym oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-4 ppsa. W myśl więc art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205).
Podpis na dokumencie jest formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Musi być więc własnoręczny z wyjątkiem, gdy pismo podpisuje osoba upoważniona przez stronę, która nie może się podpisać z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała (zob. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 2542/11, publ. LEX nr 1152171, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt III SA/Po 368/08, publ. LEX nr 504593, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Gl 163/12, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W omawianej sprawie skarżąca nie podpisała się pod skargą. Dlatego też została wezwana, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
Mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka z dnia 6 kwietnia 2016 r. zawierająca m.in. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została awizowana po raz pierwszy w dniu 11 kwietnia 2016 r., a następnie po raz drugi w dniu 19 kwietnia 2016 r., to doręczenie zgodnie z przytoczoną regułą zawartą w art. 73 ppsa nastąpiło z dniem 25 kwietnia 2016 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upłynął bezskutecznie z dniem 2 maja 2016 r.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.