Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 27 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 396/20

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia WSA Bożena Pindel przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 27 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi A B.K. Sp. z o.o. w D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zagrożenia ujawnienia zaległości podatkowej w rejestrze należności publicznoprawnych postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Pismem z dnia 10 marca 2020 r. A B.K. Sp. z o.o. w D. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 kwietnia 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w szczególności aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu z KRS, a to w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 kwietnia 2020 r. wezwano Stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.

W dniu 18 czerwca 2020 r. przesyłkę zawierającą opisane wezwania złożono w placówce pocztowej, a w oddawczej skrzynce pocztowej umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru. W dniu 26 czerwca 2020 r. pozostawiono zawiadomienie powtórne, a w dniu 6 lipca 2020 r. przesyłkę zwrócono nadawcy z adnotacją, że nie została podjęta w terminie.

Do dnia dzisiejszego skarżący nie uzupełnił opisanych braków formalnych skargi, nie uiścił także wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych oraz w związku z brakiem uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli więc czynnością tą jest złożenie pisma, to powinność ta aktualizuje się z chwilą jego wniesienia. Nie ulega wątpliwości, że spełnienie omawianego wymogu w takim przypadku jest niezbędne do zweryfikowania, czy osoba, która pismo podpisała, była do tego upoważniona. W rezultacie niewykazanie takiego umocowania wspomnianą weryfikację czyni niemożliwą i stanowi przeszkodę do nadania pismu biegu.

Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z treścią art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Art. 49 § 1 p.p.s.a. wskazuję, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. Jeżeli jednak pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.

Zdarzeniem inicjującym terminu siedmiodniowy, zakreślony do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu od skargi jest doręczenie wezwań adresatowi. W niniejszej sprawie należało je uznać za dokonane z upływem dnia 2 lipca 2020 r., a podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który wobec osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej ma zastosowanie w razie niemożności doręczenia organowi uprawnionemu do ich reprezentowania przed sądem lub pracownikowi upoważnionemu do odbioru pism (art. 67 § 2 p.p.s.a.). W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia.

Jeżeli pismo nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

W rozpatrywanym przypadku o wykonaniu czynności z art. 73 § 1-3 p.p.s.a. świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz kopercie, w której ją wysłano. Zgodnie z nimi przesyłka ta była dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy – w dniu 18 czerwca 2020 r., powtórnie – w dniu 26 czerwca 2020 r., a w dniu 6 lipca 2020 r. została zwrócona jako niepodjęta w terminie. Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 2 lipca 2020 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. W rezultacie ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz uiszczenia wpisu od niej był 9 lipca 2020 r., a ponieważ termin ten upłynął bezskutecznie, skargę należało odrzucić.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., wniesioną skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.