Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 lutego 2023 r. G. sp. z o.o. w Z. (dalej: strona skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 15 marca 2023 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnione odpisu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. odpis z KRS), w szczególności wykazującego umocowanie osoby podpisanej pod skargą do jej podpisania oraz do wskazania numeru strony skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z tego samego dnia wezwano stronę skarżącą również do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Skierowaną do strony skarżącej przesyłkę pocztową, zawierającą powyższe wezwania, awizowano dwukrotnie w dniu 20 kwietnia 2023 r. oraz w dniu 28 kwietnia 2023 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia jej odbioru oraz z pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia 28 czerwca 2023 r. Natomiast przesyłka została wydana stronie skarżącej w dniu 5 maja 2023 r. Przepisany prawem termin na usunięcie braków skargi upływał stronie skarżącej z dniem 11 maja 2023 r.
W piśmie z dnia 12 maja 2023 r., nadanym w placówce operatora pocztowego w tym samym dniu, strona skarżąca usunęła braki formalne skargi oraz wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 z późn. zm. - p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 28 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.
Stosownie zaś do treści art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Z kolei zgodnie z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2).
Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast, jeżeli pismem, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, podlega ono odrzuceniu przez sąd.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, iż strona skarżąca została w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca ww. wezwania została awizowano dwukrotnie w dniu 20 kwietnia 2023 r. oraz w dniu 28 kwietnia 2023 r., wskutek czego należało ją uznać za skutecznie doręczoną stronie skarżącej w dniu 4 maja 2023 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. W myśl § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Jednocześnie należy wyjaśnić, że prawidłowość doręczenia wyżej wymienionej przesyłki została potwierdzona pismem Poczty Polskiej S.A. z dnia 28 czerwca 2023 r.
Zatem, w niniejszej sprawie uznaje się za doręczoną stronie skarżącej przesyłkę zawierającą ww. wezwania z dniem 4 maja 2023 r., tj. z upływem czternastego dnia, licząc od dnia pierwszego wizowania przesyłki, które nastąpiło w dniu 20 kwietnia 2023 r. Wydanie przez Pocztę Polską przesyłki w dniu 5 maja 2023r. (tj. po upływie okresu 14 dni od pierwszej jej awizacji) jest pozbawione przy tym znaczenia prawnego i z uwagi na regulacje zawarte w art. 73 p.p.s.a. nie może skutkować uznaniem, iż przesyłkę doręczono w tymże dniu.
W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, iż braki formalne skargi zostały usunięte po terminie, jak również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został złożony po upływie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego prawidłowego biegu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.