Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 par. 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie /.../ przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z kolei myśl art. 58 par. 1 pkt 6 tej samej ustawy, Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn /poza wymienionymi w pkt 1 – 5/ wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji z dnia [...] roku a następnie, przed zakończeniem postępowania odwoławczego decyzją Dyrektora Izby Skarbowej, wniósł w dniu [...] 2004 roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której zarzucił organom podatkowym rozstrzygającym sprawę rozliczenia podatku od towarów i usług między innymi za rok 2003 – rażące naruszenie prawa materialnego.
W tym stanie rzeczy, skoro w dacie wnoszenia skargi nie istniało jeszcze ostateczne rozstrzygnięcie organu odwoławczego, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu w oparciu o przywołane wcześniej przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przy zastosowaniu art. 160 tej ustawy.