Uzasadnienie
K. S. (dalej: skarżąca) działająca poprzez opiekuna prawnego – J. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: organ odwoławczy) dotyczącą określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r.
Następnie w piśmie z dnia 28 lutego 2020 r. opiekun prawny skarżącej złożył oświadczenie o wycofaniu skargi.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania, a w przypadku merytorycznego rozpoznania skargi – o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpatrywanej sprawie opiekun prawny skarżącej w piśmie procesowym z dnia 28 lutego 2020 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 60 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.