Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez A Sp. z o.o. w C. (dalej "strona skarżąca") od decyzji Wójta Gminy I. w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz dotacji pobranej niezgodnie z przeznaczeniem.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe postanowienie wniosła strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, będącego adwokatem.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 marca 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi na powyższe postanowienie przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 marca 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie opatrzone zostało tym samym rygorem.
Przesyłka polecona z dnia 8 kwietnia 2016 r., skierowana do pełnomocnika strony skarżącej i zawierająca m.in. wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, została doręczona w dniu 13 kwietnia 2016 r.
Dotąd braki formalne skargi nie zostały usunięte, jak również nie został uiszczony wpis od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "ppsa") pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.
Co więcej, w przypadku gdy działa on w imieniu osoby prawnej, a tak jest w niniejszej sprawie, to powinien nadto dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Zgodnie bowiem z art. 29 ppsa przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek kapitałowych jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, publ. LEX nr 516658).
Zaznaczyć należy, że zarówno brak pełnomocnictwa, jak również brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony, stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 ppsa (zob.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 520/14, LEX nr 1533895, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSAiWSA 2005/5/91). W myśl zatem art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, wyznaczony w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 20 kwietnia 2016 r.
Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że termin do uiszczenia wpisu również upłynął bezskutecznie w dniu 20 kwietnia 2016 r.
Reasumując, skarga dotknięta jest brakami formalnymi i brakiem fiskalnym, a taką skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa i art. 220 § 3 ppsa i dlatego na podstawie tych przepisów orzeczono jak w sentencji.