Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 kwietnia 2009 r. R. R. i R. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r.
Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 czerwca 2009 r. - skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 22 czerwca 2009 r. Jednakże termin uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie.
W piśmie z dnia 3 lipca 2009 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że termin wpłaty wpisu zbiegł się z ich wyjazdami, koniecznymi dla prowadzenia spraw firmy, które miały miejsce w dniach 25, 29, 30 czerwca 2009 r. Ponadto wyjazdy były związane z negocjacjami kontraktowymi i wymagały dodatkowego przygotowania po powrocie - w godzinach wieczornych. Podnieśli, że uchybienie terminu wynikało ze spiętrzenia obowiązków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Do pisma dołączyli kserokopię dowodu wpłaty wpisu od skargi z dnia 3 lipca 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
W przedmiotowej sprawie, skarżący złożyli w ustawowym terminie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Jednakże przedstawione we wniosku okoliczności nie wskazują na brak winy w uchybieniu terminu. Spiętrzenie obowiązków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w tym wyjazdy w dniach 25, 29, 30 czerwca 2009 r., nie przemawiają za przyjęciem oceny, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła – niezależna od skarżących - przyczyna uchybienia terminu. Tym bardziej nie stanowi niezależnej od nich przyczyny – wskazana we wniosku okoliczność, że wyjazdy były związane z negocjacjami kontraktowymi i wobec tego wymagały dodatkowego przygotowania po powrocie - w godzinach wieczornych. Przeciwnie – wbrew intencjom skarżących - przedstawione przez nich okoliczności świadczą o niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Przecież to właśnie skarżący – jak wynika z ich wniosku – dokonali wyboru w zakresie tego, które spośród ich obowiązków – i w jakim zakresie - wykonają w pierwszej kolejności.
Uchybienie terminu nie było zatem spowodowane niezależną od nich, nagłą przyczyną, a wręcz przeciwnie – wynikało z priorytetów przyjętych przez skarżących – a więc z ich wyboru. Ponadto wykonanie czynności takiego rodzaju, jak uiszczenie wpisu sądowego – ze swojej istoty - nie wymaga osobistego działania strony – istnieje zatem możliwość skorzystania z pomocy innej osoby. Strona postępowania jest bowiem zobowiązana do zachowania należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Nie ulega natomiast wątpliwości, że niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadnia przywrócenia uchybionego terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.).
Wobec tego, okoliczności przedstawione we wniosku skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, nie stanowią podstawy jego uwzględnienia.
Z powyższych powodów - na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 87 § 2 P.p.s.a. - należało orzec jak w sentencji.