Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji określającą A Sp. z o.o. w W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie 19.081 zł.
Na powyższą decyzję Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 marca 2017 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 573 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 kwietnia 2017 r.
Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "ppsa",
Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W myśl zaś art. 83 § 2 ppsa jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 kwietnia 2017 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 18 kwietnia 2017 r. (wtorek), gdyż dzień 17 kwietnia 2017 r. (poniedziałek) – zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz.
- 90) – był dniem wolnym od pracy, jako drugi dzień Wielkiej Nocy.
Pełnomocnik strony skarżącej, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.