Uzasadnienie
Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, H. S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach między innymi o zwolnienie od kosztów sądowych (patrz druk PPF dnia 1 czerwca 2014 r.). W motywach wniosku oświadczył, że nie stać go na ponoszenie rzeczonych kosztów, gdyż nie pracuje i nie posiada renty, ani emerytury. Skarżący nie uzyskuje nadto zasiłku z pomocy społecznej. Oświadczył, że utrzymuje się ze zbierania złomu i surowców wtórnych. Wsparcie w postaci wyżywienia uzyskuje w instytucjach charytatywnych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący jest współwłaścicielem (udział wynoszący ½) domu (w tym miejscu skarżący dodał "w licytacji przez komornika") oraz działki o pow. 3 arów.
Ustalono nadto, że skarżący zwracał się już uprzednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach o przyznanie prawa pomocy, a jego wniosek rozpatrzono pozytywnie. Mocą postanowienia z dnia 27 maja 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 842/13 ustanowiono dla skarżącego adwokata, akcentując w ustaleniach faktycznych, że H. S. jest osobą utrzymującą się wyłącznie ze zbieractwa surowców wtórnych. W nawiązaniu do ustaleń poczynionych w ww. orzeczeniu, mocą postanowienia z dnia 22 lipca 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 637/14 zwolniono skarżącego od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu wniosku zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym tylko zwolnienie od kosztów sądowych lub tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Odnosząc te uwagi do najogólniej pojmowanej sytuacji materialnej skarżącego, posiłkując się ustaleniami dokonanymi w wyżej wymienionej sprawie stwierdzić trzeba, że w przypadku H. S. zachodzą okoliczności, które pozwalają na uwzględnienie jego żądania. Jest on wszak osobą samotną, bez stałych dochodów i mieszkającą w krytycznych warunkach. Pominięcie tych wszystkich okoliczności pozostawałoby w sprzeczności z dyrektywami wynikającymi z prawa do sądu, realizacji którego służy przecież instytucja prawa pomocy.
Z uwagi na zbieżność oświadczeń skarżącego, tj. tego, które złożone zostało w niniejszym postępowaniu, jak i tego, złożonego w ramach poprzednio rozpoznanego wniosku, odstąpiono obecnie od wezwania go do złożenia dodatkowych dokumentów źródłowych. Taki stan rzeczy niewątpliwie wpływa na zasadę szybkości postępowania wyrażoną w art. 7 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.