Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 lutego 2021 r. Prezydent Miasta K. (dalej: "skarżący") złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej także: "Sądu") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej także: "organ odwoławczy") wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. W treści skargi zażądano uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, że w dniu [...] r. wydane zostało postanowienie o numerze [...], na mocy którego nastąpiło uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika [...]Urzędu Skarbowego w G. i umorzono postępowanie w sprawie.
Następnie organ odwoławczy poinformował tut. Sąd, że na wydane w trybie autokontroli postanowienie z dnia [...] r., o którym mowa wyżej, nie została wniesiona skarga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Z kolei na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to z innych przyczyn niż przewidziane w punktach poprzedzających skuteczne cofnięcie skargi lub śmierć strony stało się bezprzedmiotowe. Tego rodzaju bezprzedmiotowość występuje wówczas, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
W analizowanym przypadku organ odwoławczy skorzystał z przewidzianej w art. 54 § 3 P.p.s.a. regulacji poprzez wydanie nowego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, które w całości uwzględniło stanowisko strony skarżącego. W konsekwencji należy uznać, że odpadła przyczyna leżąca u podstaw wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3, wobec czego należało orzec o jego umorzeniu. W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w punkcie 1) sentencji.
Jednocześnie uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika strony skarżącej w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Sąd zasądził zatem zwrot kosztów postępowania w kwocie 597 zł. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. W niniejszej sprawie do kosztów tych, na mocy § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) zalicza się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 480 zł, oraz uiszczona kwota opłaty od skargi w wysokości 100 zł i opłata skarbowa w wysokości 17 r.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., postanowiono jak w punkcie 2) sentencji.