Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest w tej sprawie decyzja Prezydenta Miasta R., którą wskazano w komparycji niniejszego postanowienia. Mocą tej decyzji, działając na podstawie art. 207 i art. 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. Z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) w z uchwałą Rady Miasta R. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie stawek podatku od nieruchomości w 2008 r., organ podatkowy I instancji ustalił wobec skarżących wysokość podatku od nieruchomości na rok 2008. W pouczeniu tej decyzji organ poinformował skarżących o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., wskazując jednocześnie tryb i termin wniesienia środka zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna.
W myśl art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziane w ustawie.
Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej.
Wskazać należy, że w przywołanej na wstępie decyzji Prezydenta Miasta R. zawarte zostało prawidłowe pouczenie o sposobie jej zaskarżenia, tj. że od decyzji tej przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K..
Należy natomiast podkreślić, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że skargę do Sądu wniesiono nie wyczerpując uprzednio właściwego trybu zaskarżenia decyzji organu I instancji, pomijając organ odwoławczy, co czyni ją w konsekwencji niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec ustalonego w tej sprawie stanu faktycznego, tak też orzeczono w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a.