Uzasadnienie
W piśmie z dnia 2 marca 2021 r. A.D. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
W piśmie z dnia 1 kwietnia 2021 r. skarżący zawarła oświadczenie o cofnięciu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć.
Przepis art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: P.p.s.a.) stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania może mieć miejsce na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
Uprawnienie skarżącego do cofnięcia wniesionej skargi przewiduje z kolei przepis art. 60 P.p.s.a., który stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Zgodnie z tym przepisem cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy Sąd stwierdził, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 60 P.p.s.a. W związku z tym, czynność strony skarżącej, polegająca na wycofaniu skargi, okazała się prawnie dopuszczalna. Z uwagi na zaistniałe okoliczności, koniecznym stało się zatem umorzenie zainicjowanego przez skarżącego postępowania sądowoadministracyjnego.
Mają powyższe na względzie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.