Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 kwietnia 2009 r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] uchylającą w części decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że nie posiada środków na uregulowanie zaległości podatkowej, ustalonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Natomiast egzekucja z jej majątku spowoduje niepowetowane szkody, włącznie z realnym zagrożeniem podstaw egzystencji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. stanowi, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Natomiast na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednakże nie wykazała, że występują szczególne okoliczności faktyczne przemawiające za przyjęciem oceny, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzenie we wniosku skarżącej, że nie ma środków na uregulowanie zaległości podatkowej, ustalonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie spełnia warunków wykazania, że wyżej wymienione okoliczności występują.
Natomiast wskazanie we wniosku, że egzekucja z majątku skarżącej spowoduje niepowetowane szkody, włącznie z realnym zagrożeniem podstaw jej egzystencji, ma charakter bardzo ogólny.
Nie sposób ocenić zasadności powyższej tezy skarżącej, skoro nie przedstawiła żadnych konkretnych okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym art. 61 § 3 P.p.s.a.
Z powyższego wynika, że skarżąca nie wykazała, iż w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki, które mogą stanowić podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.