Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 19 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 443/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia NSA Przemysław Dumana przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 19 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie określenia należnego zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego.

Decyzja ta została odebrana przez podatnika w dniu 3 lutego 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, znajdującego się w aktach administracyjnych.

Skarga na powyższą decyzję została nadana w dniu 5 marca 2010 r. bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 10 marca 2010 r., a Sąd przekazał ją według właściwości organowi. Skarga została nadana drogą pocztową w dniu 16 marca 2010 r. i wpłynęła do organu w dniu 18 marca 2010 r., przy piśmie z dnia 15 marca 2010 r. O przekazaniu poinformowano skarżącego, wskazując jednocześnie, że skarga do sądu administracyjnego winna być wniesiona za pośrednictwem organu administracji, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Przesyłka adresowana do skarżącego i zawierająca powyższą informację została dwukrotnie awizowana, a następnie zwrócona do tutejszego Sądu jako niepodjęta w terminie.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. przekazując skargę do sądu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego dla tej czynności.

Wobec wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach bez pośrednictwa organu odwoławczego koniecznym stało się jej przekazanie według właściwości organowi odwoławczemu. Jednakże w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do jej wniesienia decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, str. 248).

W rozpatrywanej sprawie termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia decyzji, czyli od dnia 3 lutego 2010 r., upłynął zatem w dniu 5 marca 2010 r. Skarga została zaś przekazana przez Sąd do organu w dniu 16 marca 2010 r. (data nadania), który to dzień w świetle powyższych uwag stanowi dopiero moment wniesienia skargi. Z tego względu należy uznać, że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa taką skargę należy odrzucić i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 7 czerwca 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.