Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia skargę.
Na skutek zgłoszonego żądania, odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej wysłano do skarżącego, jednakże wskutek jego nieobecności, przesyłkę tę pozostawiono w Urzędzie Pocztowym Ś. Zawiadomienie o tym umieszczono w skrzynce do doręczania korespondencji adresata w dniu 29 października 2010 r. Czynność ta, zgodnie z wyjaśnieniami operatora publicznego, które zawarto w piśmie z dnia 4 stycznia 2011 r., została dokonana powtórnie w dniu 8 listopada 2010 r. Natomiast w dniu 15 listopada 2010 r. rzeczoną przesyłkę wydano skarżącemu.
W dniu 15 grudnia 2010 r. pełnomocnik skarżącego, będący adwokatem, oddał w urzędzie pocztowym skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast na podstawie art. 178 p.p.s.a. skarga kasacyjna wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu przez ów sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stwierdzić należy, iż taka sytuacja nastąpiła w niniejszej sprawie. Jak już wspomniano, skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 15 grudnia 2010 r. Tymczasem trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 12 grudnia 2010 r., gdyż zdarzenie inicjujące jego bieg, czyli doręczenie skarżącemu odpisu powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, miało miejsce w dniu 12 listopada 2010 r.
Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni [art. 73 § 1 p.p.s.a.]. W oddawczej skrzynce pocztowej [a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe] umieszcza się zaś zawiadomienie o złożeniu tego pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie siedmiodniowym, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu tegoż [art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.]. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej [art. 73 § 4 p.p.s.a.].
Dołączone do akt sprawy: potwierdzenie odbioru wskazanego wyroku i pismo operatora publicznego z dnia 4 stycznia 2011 r. nie pozostawiają wątpliwości, co do wykonania powyższych czynności. Zgodnie z nimi, jak już wspomniano, wskutek niezastania skarżącego, przesyłkę tę pozostawiono w Urzędzie Pocztowym Ś., zaś w skrzynce do doręczenia korespondencji adresata umieszczono o tym zawiadomienie. Po raz pierwszy dokonano tego w dniu 29 października 2010 r., powtórnie – w dniu 8 listopada 2010 r.
Oznacza to, iż czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 12 listopada 2010 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Podkreślenia przy tym wymaga, iż na tę kwalifikację nie ma wpływu fakt wydania skarżącemu przesyłki po upływie wskazanego terminu [zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2010 r., sygn. akt: II FZ 541/10 oraz II FZ 542/10, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl].
W konsekwencji skarga kasacyjna, którą oddano w urzędzie pocztowym w dniu 15 grudnia 2010 r., została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu od dnia doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, który bezskutecznie upłynął z dniem 12 grudnia 2010 r. Jako spóźnioną należało ją zatem odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a.