Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 lutego 2021 r. S. P. reprezentowana przez doradcę podatkowego M. S. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia podania bez rozpatrzenia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 marca 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podanie nr PESEL strony skarżącej, podpisania skargi oraz złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Nadto pełnomocnika strony skarżącej zarządzeniem z tego samego dnia wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Dla dokonania tych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując stronę, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Opisane wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej w dniu 13 maja 2021 r., co wynika z Urzędowego Potwierdzenia Doręczenia znajdującego się w aktach sprawy. Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upłynął wraz z dniem 20 maja 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania wezwania do uzupełnienia braków formalnych oraz nieuiszczenia wpisu od skargi.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych.
Na mocy art. 34 p.p.s.a., strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji odczytywanych łącznie zawartych w art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ponadto stosownie do art. 37 § 1a p.p.s.a., jeżeli odpis pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie zostały sporządzone w formie dokumentu elektronicznego, ich uwierzytelnienia, o którym mowa w § 1, dokonuje się z wykorzystaniem kwalifikowanego podpisu elektronicznego, podpisu zaufanego albo podpisu osobistego. Odpisy pełnomocnictwa lub odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie uwierzytelniane elektronicznie sporządzane są w formatach danych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 18 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j.
Dz. U. z 2021 r. poz. 670). Przepis art. 46 § 1 i § 2 w pkt 1-5 p.p.s.a. precyzuje wymogi formalne każdego pisma procesowego, przy czym art. 46 § 2a p.p.s.a. stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Nadto na mocy art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie strony będącej osobą fizyczną powinno zawierać jej numer PESEL oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Jest to jeden z wymogów formalnych pisma.
Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzuceniu podlega także skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Braki formalne skargi w postaci braku podania nr PESEL strony skarżącej, braku podpisania skargi oraz braku przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi nie zostały uzupełnione w zakreślonym przez Sąd terminie, który upłynął z dniem 20 maja 2021 r. Nadto należny wpis od skargi również nie został w tym terminie uiszczony.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.