Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił skarżącego z wpisu sądowego od skargi.
Wyrokiem z dnia 24 marca 2010 r. sąd administracyjny I instancji oddalił skargę A.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...].
W dniu ogłoszenia wyroku skarżący złożył w Sądzie żądanie sporządzenia jego uzasadnienia. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2010 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału wezwał A.M. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 zł.
Odpowiadając w terminie na ww. wezwanie, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie – jak wynika z osnowy wniosku – częściowym obejmującym zwolnienie od ww. opłaty. Uzasadniając wniosek podkreślił, że korzystał już w tej sprawie z prawa pomocy.
W dniu 22 kwietnia 2010 r., w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego, do WSA w Gliwicach wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący zakreślił, że zabiega o zwolnienie od kosztów sądowych precyzując dalej, iż prosi o zwolnienie od ww. opłaty w kwocie 100 zł. Uzasadniając wniosek podniósł, że jego aktualna sytuacja materialna jest katastrofalna. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący we wspólnym gospodarstwie domowym przebywa wraz z żoną i córką. Z posiadanych składników majątkowych wskazano na dom dwurodzinny o pow. 250m² w C. oraz nieruchomość o pow. 1,6 ha (obie nieruchomości są zajęte przez komornika). W kwestii dochodów skarżący oświadczył, że z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w 2009 r. poniósł stratę w kwocie około 10.000,00 zł. A.M. zeznał nadto, że jego żona jest osobą bezrobotną.
Mając na uwadze fakt, że poprzednie rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy miało miejsce siedem miesięcy temu, wziąwszy nadto pod rozwagę obecnie złożone oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, pismem z dnia 29 kwietnia 2010 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku poprzez nadesłanie dokumentów obrazujących jego aktualną sytuację materialną.
W odpowiedzi A.M. przesłał do Sądu dokumenty, które już uprzednio były przedmiotem badań referendarza sądowego, a później Sądu. Walor aktualności można przypisać ewidencji przychodów i rozchodów za okres od stycznia do kwietnia 2010 r. Wynika z niej, że we wspomnianym okresie skarżący poniósł stratę w kwocie 134.443,16 zł. W piśmie przewodnim z dnia 18 maja 2010 r. A.M. oświadczył, że posiada rachunki bankowe w dwóch bankach, przy czym są one w dalszym ciągu zajęte przez komornika. Skarżący zeznał nadto, że koszty utrzymania nieruchomości, w której mieszka wraz z rodziną pokrywa niezmiennie jego mama. Wnioskodawca podkreślił, że w dalszym ciągu posiada zaległości wobec kontrahentów.
Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje:
W ramach obecnie rozpoznanego wniosku A.M. zwrócił się o zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z dnia 24 marca 2010 r. wraz uzasadnieniem.
Trzeba w tym miejscu ponownie zaakcentować, że mocą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 listopada 2009 r. zwolniono skarżącego od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Orzeczenie Sądu nie zostało oprotestowane przez strony postępowania i zyskało przymiot prawomocnego.
Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m. in. zwolnienie od opłat sądowych w części. W myśl art. 245 § 4 przywołanej ustawy, częściowe zwolnienie od opłat może z kolei polegać na zwolnieniu od ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Jest jednak poza sporem, że wyliczenie to ma charakter jedynie przykładowy, co oznacza, iż zwolnienie takie może również sprowadzać się do zwolnienia z konkretnej opłaty, np. od wpisu, jak domaga się tego skarżący.
Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.
W ocenie referendarza obecny wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Nie bez znaczenia dla podjętego tutaj rozstrzygnięcia jest prawomocność poprzedniego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy, które zapadło w oparciu o stan faktyczny, którego aktualność obecnie deklaruje skarżący. Już w poprzednim postanowieniu uznano bowiem, że skarżący nie będzie w stanie ponieść opłaty sądowej w kwocie 200 zł. Aktualnie wysokość opłaty, zwolnienia od której skarżący się ubiega wynosi wprawdzie 100 zł, wszak w przeciwieństwie do poprzednio przyjętego stanu faktycznego, w chwili obecnej skarżący ponosi stratę (w okresie od stycznia do czerwca 2009 r. był to zysk w kwocie 43.137,59 zł).
Trzeba w tym miejscu ponownie w tej sprawie zaakcentować, że skarżący znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a jednym z symptomów problemów finansowych strony są prowadzone wobec skarżącego postępowania egzekucyjne.
Z tych względów działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.