Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji określającą Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwu K. wysokość zobowiązania w podatku leśnym za 2009 r. w kwocie [...] zł.
W skardze wniesionej na powyższą decyzję pełnomocnik Nadleśnictwa K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wskazując, że – wbrew stanowisku zajętemu przez organy podatkowe – grunty, na których posadowione zostały słupy linii energetycznych i linie energetyczne stanowią przedmiot opodatkowania podatkiem leśnym, a zatem poprawne było zaliczenie ich powierzchni do podstawy opodatkowania w złożonej deklaracji na podatek leśny.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie zaznaczając, że grunty te zostały już prawidłowo opodatkowane podatkiem od nieruchomości jako związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wskazał, że wyrokiem z dnia 25 czerwca 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 112/13, Wojewódzki
Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Nadleśnictwa K. na decyzję wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r.
Postanowieniem z dnia 7 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił postępowanie sądowe w niniejszej sprawie do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie o sygn. akt
I SA/Gl 112/13.
Wyrokiem z dnia 10 lutego 2016 r. (sygn. akt II FSK 3409/13) Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w całości wyrok z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 112/13 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.
Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 21 czerwca 2016 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 507/16 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej "ppsa", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I FZ 221/08, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 3321/08; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do pytania o to, jakim podatkiem powinny zostać opodatkowane grunty znajdujące się w zarządzie Nadleśnictwa K., na których posadowione zostały słupy linii energetycznych i linie energetyczne należące do zakładu energetycznego: czy podatkiem leśnym, czy też podatkiem od nieruchomości. Przesądzenie zaś tej kwestii rzutuje na wysokość zobowiązania skarżącej zarówno w podatku leśnym, jak i w podatku od nieruchomości, ma zatem znaczenie dla rozstrzygnięcia obydwu spraw podatkowych. W sprawie dotyczącej określania Nadleśnictwu K. wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za ten sam rok do chwili obecnej nie zostało zaś rozstrzygnięte, na kim spoczywa obowiązek podatkowy od spornego gruntu: czy na Nadleśnictwie K., czy też na zakładzie energetycznym. Dopiero zaś ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii pozwoli na ocenę legalności decyzji wydanej w niniejszej sprawie.
Mając to na uwadze, a także względy ekonomiki procesowej Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.