Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 15 listopada 2005 r., sygn. akt I SA/Gl 500/05

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
Sędzia NSA Przemysław Dumana przewodniczący
Sędzia WSA Krzysztof Winiarski przewodniczący
Asesor WSA Teresa Randak przewodniczący, sprawozdawca
Marta Lewicka protokolant
Rozpoznanie
w dniu 15 listopada 2005 r. na rozprawie
Sprawa
sprawy ze skargi Huty "A" na odmowę usunięcia naruszenia prawa przez Prezydenta Miasta C. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. oddala skargę

Uzasadnienie

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest pozostawienie przez organ egzekucyjny Prezydenta Miasta C. wezwania skarżącej Huty "A" S.A. z dnia [...] r. bez rozpoznania. Stan faktyczny przedstawiony przez skarżącą Hutę przedstawiał się następującego. W dniu [...] 2000 r. pomiędzy Miastem C., a Hutą "A" S.A. zawarta została ugoda, z treści której wynikało, że przypadająca wierzytelność z tytułu sprzedaży nieruchomości skarżącej położonej w C., przy zbiegu ulic "a", "b" i "c" miała być przedmiotem potrącenia, z zaliczeniem na zaległości Huty z tytułu podatku od nieruchomości.

Prezydent Miasta C., działając jako organ egzekucyjny, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] zaliczył dokonaną za pośrednictwem "B" wpłatę w kwocie [...] zł. na podatek od nieruchomości za okres [...],[...] 2002 r., odsetki za III część 2000 r., koszty upomnienia oraz koszty egzekucyjne. Od postanowienia w przedmiotowej sprawie Huta złożyła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., podnosząc, że organ egzekucyjny nie był uprawniony do potrącania z przekazanej kwoty kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych, gdyż zaspokojenie nastąpiło poza prowadzoną egzekucją, zatem organ winien postąpić zgodnie z treścią art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej tj. zaliczyć przekazaną kwotę z tytułu sprzedaży nieruchomości, zgodnie z podpisaną ugodą na poczet zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę z tytułu tych zaległości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchyliło zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta C., wskazując w uzasadnieniu, że wydanie postanowienia było niedopuszczalne w przypadku, gdy rozliczenie wpłaty nastąpiło w wyniku zastosowania środka egzekucyjnego, gdyż brak było podstaw prawnych do jego wydania.

Organ odwoławczy zauważył także, że w przypadku, gdy wpłata była dokonana przez zobowiązanego dobrowolnie, to jej rozliczenie powinno nastąpić w trybie art. 62 § 1 w zw. z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej tj. poprzez proporcjonalne zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę, bez kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ egzekucyjny pismem z dnia [...] 2004 r. zawiadomił skarżącą Hutę o rozliczeniu dokonanej wpłaty, uwzględniając w tym rozliczeniu oprócz zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę, także koszty upomnień w wysokości [...] zł. oraz koszty egzekucyjne w wysokości [...] zł.

Pismem z dnia [...] 2004 r. skarżąca Huta wezwała organ egzekucyjny do usunięcia naruszenia prawa, na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) poprzez odstąpienie zaliczenia kosztów upomnień i kosztów egzekucyjnych, podnosząc że wpłata dokonana była poza postępowaniem egzekucyjnym, zgodnie z treścią zawartej ugody.

Pismem z dnia [...] 2005 r. nr [...] Prezydent Miasta C. pozostawił wezwanie Huty bez rozpoznania, wskazując, że zgodnie z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa składa się w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Zdaniem organu, skarżąca Huta dowiedziała się o szczegółowym rozliczeniu przelewu z dnia [...] 2004 r., w dniu [...] 2004 r., a zatem uchybiła terminowi do złożenia wezwania.

Pismo z dnia [...] 205 r. o pozostawieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa bez rozpoznania stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżąca wniosła o uchylenie dokonanej czynności Prezydenta Miasta C. tj. pozostawienie przez rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa bez rozpoznania.

Prezydent Miasta C., w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, wskazując, że skarżąca Huta została poinformowana o sposobie rozliczenia pismem z dnia [...] 2004 r., a dodatkowo podnosząc, że Huta otrzymała zajęcie przedmiotowej wierzytelności w dniu [...] 2004 r. i nie skorzystała z prawa wniesienia skargi na tę czynność egzekucyjną, uznała ją także pismem z dnia [...] 2004 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje.

Skarga zasadna nie jest.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem legalności, a więc zgodności działań administracji z obowiązującym prawem.

W sytuacji, gdy sąd administracyjny stwierdzi, iż wydana decyzja narusza prawo, to zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) uchyla decyzję w części lub całości. Uchylenie decyzji następuje w przypadku gdy, doszło do naruszenia prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zdaniem Sądu, dokonując czynności pozostawienia bez rozpatrzenia wezwanie skarżącej do usunięcia naruszenia prawa, organ egzekucyjny nie naruszył zasady legalizmu, a zatem nie było możliwe uwzględnienie skargi.

Kwestią sporną w rozpatrywanej sprawie jest odpowiedź na pytanie, w jakiej dacie skarżąca Huta powzięła wiadomość o rozliczeniu przelewu z dnia [...] 2004 r., a w konsekwencji czy wezwanie do naruszenia prawa przez skarżącą Hutę zostało wniesione z zachowaniem terminu wynikającego z art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa składa się w terminie czternastu dni, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności, czy też z uchybieniem terminu z niego wynikającego.

Z akt przekazanych Sądowi wynika, że pierwszą informację o sposobie rozliczenia przelewu z dnia [...] 2004 r. skarżąca Huta otrzymała w dniu [...] 2004 r. Z pisemnego zwrotnego potwierdzenia odbioru z dnia [...] 2004 r. wynika, że skarżącej Hucie doręczona została w dniu [...] 2004 r. korekta przelewu z dnia [...] 2004 r. nr [...], zgodnie z którą kwotę [...] zł. rozliczono sposób następujący:

  1. 1) suma kosztów egzekucyjnych [...] zł.,
  2. 2) suma kosztów upomnienia [...] zł.,
  3. 3) należność główna z trzech tytułów egzekucyjnych o numerach od [...] do [...][...] zł.,
  4. 4) odsetki od należności głównych, wynikające z w/w tytułów [...] zł.

Informacje o sposobie rozliczenia w/w przelewu wynikały dodatkowo z dwóch aktów, tj. postanowienia z dnia [...] r. nr [...], uchylonego następnie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. oraz pisma z dnia [...] 2004 r. Należy przy tym zauważyć, że:

  1. 1) Kolegium wskazało w sposób nie budzący wątpliwości, że rozliczenie przelewu w ramach prowadzonej egzekucji administracyjnej w formie postanowienia było niedopuszczalne w sytuacji, gdy rozliczenie wpłaty nastąpiło w wyniku zastosowania środka egzekucyjnego, gdyż brak było podstaw prawnych do jego wydania,
  2. 2) merytoryczna treść wszystkich wskazanych powyżej dokumentów jest tożsama tzn. w każdym przypadku organ zaliczał także do rozliczenia koszty upomnień i koszty egzekucyjne.

W rozpatrywanej sprawie, skarżąca Huta nie kwestionowała faktu wydania tytułów wykonawczych na zaległości nimi objęte, nie kwestionowała też faktu dokonania zajęcia wierzytelności, a także, co nie jest bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie, uznała tę wierzytelność pismem z dnia [...] 2004 r. Pełnomocnik strony skarżącej, na pytanie Sądu, dotyczące bezczynności w zakresie kwestionowania tych aktów, podniósł, że nie są mu znane przyczyny takiego stanu rzeczy.

Wracając do uregulowania zawartego w treści art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy podnieść, że termin do wezwania usunięcia prawa biegnie od dnia, w którym skarżący dowiedział się albo mógł się dowiedzieć o czynności lub akcie, stanowiących przedmiot wezwania.

W świetle dokonanych ustaleń należy skonstatować, że czternastodniowy termin do złożenia wezwania o usunięcie naruszenia prawa minął w dniu 3 listopada 2004 r. Skarżąca złożyła takie wezwanie w dniu 13 grudnia 2004 r., tj. po powtórnym uzyskaniu informacji o sposobie rozliczenia przelewu. Zdaniem Sądu, zarówno wydanie przez organ postanowienia, jak i powtórzenie treści pisma z dnia [...] 2004 r., w piśmie z dnia [...] 2004 r. nie zmienia faktu, iż wiadomość o sposobie rozliczenia przelewu, skarżąca Huta otrzymała w dniu [...] 2004 r. i od tej daty należało obliczyć czternastodniowy termin do wezwania Prezydenta Miasta C. do usunięcia naruszenia prawa.

Mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Sąd uznał, iż zaskarżona czynność nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.