Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w
K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...] określającą I.W. i J.W. zobowiązanie w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie [...] zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 maja 2015 r. wezwano skarżących do usunięcia braku formalnego skargi poprzez własnoręczne podpisanie skargi albo nadesłanie podpisanego własnoręcznie egzemplarza skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę poleconą zawierającą m.in. wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi doręczono odpowiednio: skarżącej I.W. w dniu 26 maja 2015 r., zaś skarżącemu J.W. w dniu 2 czerwca 2015 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnych pokwitowaniach odbioru zamieszczonych w aktach tej sprawy.
W dniu 8 czerwca 2015 r. (data nadania) skarżący nadesłali własnoręcznie podpisany egzemplarz skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, natomiast wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy. W myśl zaś art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie skarżącej I.W. w dniu 2 czerwca 2015 r.
Wobec powyższego skargę I.W. należy odrzucić i dlatego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.