Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 26 lipca 2008 r.
W dniu 16 grudnia 2008 r. (data nadania) W. P. wniósł skargę na powyższe postanowienie.
Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do odpowiedzi na skargę dołączono postanowienie z dnia [...], nr [...], którym Dyrektor Izby Skarbowej w K., uwzględniając w całości skargę, uchylił w całości własne postanowienie ostateczne z dnia [...] nr [...] i jednocześnie uchylił w całości postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. orzekające o pozostawieniu bez rozpoznania pisma strony z dnia 26 lipca 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi egzekucyjnemu I instancji.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 marca 2009 r. zwrócono się do organu o udzielenie informacji, czy postanowienie z dnia [...], nr [...] zostało zaskarżone przez W. P..
Odpowiadając na wezwanie organ poinformował, że postanowienie z dnia [...] zostało doręczone w dniu 19 stycznia 2009 r. i nie wpłynęła na to rozstrzygnięcie skarga.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie organ postanowieniem z dnia [...], działając w trybie art. 54 § 3 ppsa i art. 138 § 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 17, art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), uchylił w całości własne postanowienie, będące przedmiotem skargi, a także poprzedzające je postanowienie organu egzekucyjnego I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tut. Sądu postanowienie z dnia [...], a tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.