Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...], którą ustalono skarżącemu M. Z. zobowiązanie z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. w wysokości [...] zł.
W skardze pełnomocnik skarżącego zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wskazał, że wykonanie tej decyzji może pozbawić skarżącego i jego rodzinę środków niezbędnych do funkcjonowania oraz narazić skarżącego na niepowetowaną szkodę majątkową i brak środków na kontynuowanie leczenia, a w rezultacie pogorszenie stanu zdrowia. Jak następnie podkreślił, egzekucja spowoduje najprawdopodobniej zajęcie wynagrodzenia za pracę skarżącego, który nie posiada żadnego innego dochodu ani majątku. Zarazem zaakcentował, że skarżący musi ponosić wydatki na leczenie w związku z ostatnio rozpoznaną chorobą, która zagraża jego życiu, jak również partycypować w kosztach utrzymania swego małoletniego syna.
Na poparcie powyższego żądania przedstawił dokumenty medyczne potwierdzające oświadczenie o stanie zdrowia skarżącego. Następnie udokumentował, że skarżący jest zameldowany w mieszkaniu stanowiącym własność jego rodziców. Nadto zaprezentował umowę o pracę skarżącego wraz z jej kolejnymi aneksami oraz zeznania podatkowe, jakie skarżący złożył w ciągu ostatnich trzech lat (z dokumentów tych wynika, że skarżący jest aktualnie zatrudniony na 1/4 etatu, wysokość jego miesięcznego wynagrodzenia wynosi obecnie [...] zł brutto, natomiast w latach 2012-2014 kolejno deklarował dochód w wysokości: [...] zł, [...] zł oraz [...] zł).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Wniosek jest niezasadny.
Przedstawienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od odnotowania, że stosownie do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (§ 1), niemniej jednak strona może wystąpić z takim wnioskiem do organu, który decyzję tę wydał (§ 2), lub do sądu, który - po przekazaniu mu skargi na tę decyzję - może żądanie to uwzględnić nawet wtedy, gdy organ uprzednio wydał rozstrzygnięcie odmowne (§ 3). Powołany przepis uzależnia jednak wstrzymanie wykonania decyzji przez sąd od spełnienia przynajmniej jednej z wymienionych w nim przesłanek, a mianowicie od niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jak wynika z powyższego, postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji ma charakter fakultatywny a do jego wydania niezbędne jest uprzednie ustalenie istnienia wyjątkowego zagrożenia. Sąd bowiem może (a nie: musi) podjąć takie rozstrzygnięcie wyłącznie wtedy, gdy wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, która byłaby znaczna, lub spowodowania skutków, których odwrócenie byłoby trudne. Niezbędne jest zarazem podkreślenie, że w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń wnioskodawcy, który powinien wskazać, w czym upatruje owego niebezpieczeństwa, a następnie zaprezentować swą sytuację w sposób pozwalający na zweryfikowanie, czy te jego obawy są słuszne.
Odnosząc te spostrzeżenia do rozpatrywanego przypadku, stwierdzić trzeba, że pełnomocnik skarżącego nie przedstawił argumentów, które mogłyby przemawiać za uwzględnieniem żądania. Wszak w jego ocenie wykonanie zaskarżonej decyzji naraziłoby skarżącego na niepowetowaną szkodę majątkową i utratę dochodów ze wszelkimi tego konsekwencjami. Tymczasem, zgodnie z zaprezentowanym przez niego materiałem dowodowym, skarżący nie posiada żadnego majątku, a wpływy odnotowuje jedynie tytułem wynagrodzenia za pracę w kwocie, która jest wolna od potrąceń. Za niezrozumiałe uznać zatem należy powody, dla których pełnomocnik skarżącego uważa, że ewentualna egzekucja mogłaby wyrządzić jakąkolwiek szkodę w majątku, którego skarżący nie ma, albo uszczuplić jego dochody, gdy ich wysokość to uniemożliwia. W rezultacie analiza przedstawionej sytuacji skarżącego przesądza o konieczności uznania za bezzasadne zagrożeń, jakie zostały powołane na poparcie rozpatrywanego żądania.
W świetle powyższego nie ulega więc wątpliwości, że uzasadnienie badanego wniosku jest niewystarczające do uznania, by w niniejszej sprawie zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a ponieważ do takiej samej konkluzji, zdaniem Sądu, prowadzi analiza całego, zebranego w sprawie materiału, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.