Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta R. z dnia [...] nr [...] uznające zarzuty A S.A. w K. (dalej: "spółka" albo "zobowiązana"), dotyczące prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] nr [...],[...] oraz [...] przez niewłaściwy organ egzekucyjny, za nieuzasadnione.
Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zasadniczym argumentem podnoszonym w złożonej skardze jest prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez niewłaściwy organ egzekucyjny.
Spółka podniosła, że z dniem 1 stycznia 1997 r. – w istotnym dla rozstrzygnięcia zakresie - naczelnik urzędu skarbowego utracił na rzecz organu gminy kompetencje w zakresie postępowania egzekucyjnego. Związane jest to z regulacjami prawnymi, które zawarte były w art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. - o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych (Dz. U. z 1995 r., Nr 141, poz. 692 ze zm.), a także w art. 87 a następnie w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (tj. Dz.U. z 1998 r., Nr 133, poz. 872 ze zm.).
Powyższe – zdaniem spółki – oznacza, że w przedmiotowej sprawie właściwym organem jest Prezydent Miasta R., natomiast Naczelnik [...][...] Urzędu Skarbowego w S. jest organem niewłaściwym.
Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W ocenie Sądu taka sytuacja wystąpiła w rozpatrywanej sprawie.
Zaakcentować należy, że na wniosek Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2014 r., nr [...] Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu przedstawione zostało do rozstrzygnięcia następujące zagadnienie prawne: "1. Czy w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, art. 19 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015, z późn. zm.) w sposób wyłączny określa właściwość organu egzekucyjnego, będącego właściwym organem gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego.
2. W przypadku udzielenia odpowiedzi negatywnej na pytanie 1, czy na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 2 i § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015, z późn. zm.) do przeprowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych właściwym organem egzekucyjnym jest właściwy organ gminy o statusie miasta, wymienionej w odrębnych przepisach oraz gminy wchodzącej w skład powiatu warszawskiego, czy też naczelnik urzędu skarbowego, miejsca zamieszkania lub siedziby zobowiązanego, bądź w obszarze działania których znajduje się miejsce położenia składników majątku zobowiązanego".
Ponieważ powyższe zagadnienie prawne dotyczy problemu, stanowiącego przedmiot sporu w rozpatrywanej sprawie, jego rozstrzygnięcie mieć będzie przesądzający wpływ na wynik niniejszego postępowania.
Mając to na uwadze i uwzględniając nadto względy natury słusznościowej oraz ekonomii procesowej, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.