Uzasadnienie
W piśmie z dnia 24 marca 2020 r. M. S. (dalej: Skarżący, Strona skarżąca) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...].
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 grudnia 2020 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, został doręczony Stronie skarżącej w dniu 8 grudnia 2020 r.
Przewidziany przez prawo termin na uiszczenie wpisu sądowego od skargi upłynął Skarżącemu z dniem 15 grudnia 2020 r. (wtorek).
Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony.
Ponadto, postanowieniem z dnia 21 października 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 września 2020 r. o odmowie przyznania Skarżącemu prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W przepisanym prawem terminie wpis sądowy od skargi nie został jednak uiszczony. Równocześnie Skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy.
W konsekwencji zaistniałych okoliczności Sąd stwierdził, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.