Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Zakład A Sp. z o.o. w Z., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. w kwocie [...] zł. W podstawie prawnej powołał art. 233 § 1 pkt 1 i art. 13 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. określił w podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł do przeniesienia na następny miesiąc oraz odmówił dokonania zwrotu różnicy podatku w kwocie [...] zł. Rozstrzygnięcie to było wynikiem zakwestionowania prawidłowość odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT z dnia [...] r. wystawionej przez PPUH B Sp. z o.o. w Z. dokumentującej transakcję zakupu dwóch klatek walcowniczych (wartość netto [...] zł, podatek [...] zł). Doszło zatem do wystąpienia przesłanki określonej w art. 27 ust. 6 ustawy podatkowej, co uzasadnia ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zawyżenia.
Organ odwoławczy nie uznał argumentów odwołania, które skupiały się na zasadności wydania ponownej decyzji w sprawie, mimo że została wniesiona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego na decyzję kasacyjną organu odwoławczego i zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu podatkowego pierwszej instancji.
W skardze z dnia [...] r. skarżąca Spółka wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu powtórzyła argumentację podnoszoną w postępowaniu odwoławczym, a nadto wskazała na spełnienie wszystkich wymogów określonych w art. 19 ustawy podatkowej umożliwiających odliczenie podatku naliczonego od zakupionych klatek walcowniczych. Treść skargi odniosła do kwestii związanych z odmową dokonania zwrotu różnicy podatku, nie formułując żadnych zarzutów dotyczących ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Dodał też, iż zawyżenie w deklaracji VAT-7 kwoty różnicy podatku do zwrotu na rachunek bankowy musiało skutkować ustaleniem dodatkowego zobowiązania w tym podatku na podstawie art. 27 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej wnosił jak w skardze, akcentując, iż w opinii organów podatkowych była to sprzedaż wymuszona, przy czym biegły nie określił w swojej opinii definicji tego pojęcia, jak również metody wyceny. Dodał, że ważna jest w sprawie cena spornych klatek, którą kształtują warunki sprzedawcy i nabywcy, cenę ustalał sprzedawca a skarżąca uznała, że klatki o tej wartości są jej niezbędne do działania. Zauważył, iż sprzedawca odprowadził podatek od tej transakcji, a zatem ingerencja organów podatkowych była bezzasadna, bowiem nie chodziło o zaniżenie ceny. Pełnomocnik organu odwoławczego wnosił i wywodził jak w odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy wywiódł, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie jednak z innych przyczyn niż w niej naprowadzonych.
Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności zaakcentować trzeba, iż zaskarżona decyzja została wydana w efekcie określenia w podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w kwocie [...] zł do przeniesienia na następny miesiąc oraz odmowy dokonania zwrotu różnicy podatku w kwocie [...] zł. W tym przedmiocie Dyrektor Izby Skarbowej wydał decyzję z dnia [...] r. nr [...], która również była przedmiotem skargi. Wyrokiem z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt I SA/Gl 535/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję wymiarową dotyczącą rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2002 r., co oznacza, iż uznał za prawidłową deklarację VAT-7 złożoną przez skarżącą Spółkę za styczeń 2002 r..
W tym stanie rzeczy uznać trzeba, że w sprawie nie wystąpiła przesłanka określona w art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), a zatem zaskarżoną decyzję również należało uchylić.
Tak więc Sąd – działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę uwzględnił i zaskarżoną decyzję uchylił, orzekając zarazem, że decyzja ta nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 powołanej ustawy.