Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 kwietnia 2024 r. "W" sp. z o.o. w likwidacji w R. (dalej: "skarżąca"), działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej opisaną w sentencji niniejszego postanowienia.
Następnie, pismem z 29 września 2024 r. pełnomocnik skarżącej wycofał złożoną w sprawie skargę. W uzasadnieniu wyjaśniono, że już w dacie złożenia skargi przeprowadzone zostało postępowanie likwidacyjne spółki. Celem zakończenia postępowania likwidacyjnego konieczne jest zakończenie postępowań sądowych toczących się z udziałem skarżącej. Z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcie sprawy stanowiącej przedmiot skargi nie będzie oznaczać całkowitego rozstrzygnięcia sporu podatkowego, a jedynie rozstrzygnięcie o konieczności lub braku dopuszczalności wznowienia postępowania podatkowego, uznano dalsze prowadzenie sprawy za bezcelowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej w piśmie procesowym z dnia 29 września 2024 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O kosztach sądowych orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.