Uzasadnienie
W dniu 12 grudnia 2006 r. P. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na działanie Naczelnika Urzędu Celnego w K. w przedmiocie zwrotu akcyzy.
W uzasadnieniu skargi zażądał uznania za niezgodne z prawem stanowiska Naczelnika Urzędu Celnego w K., na podstawie którego był zmuszony zapłacić akcyzę od samochodu osobowego nabytego na terenie Niemiec. Następnie zażądał zwrotu tej akcyzy w kwocie [...] zł, powołując się na niezgodność polskich przepisów z art. 25, art. 28 i art. 90 Traktatu Wspólnot Europejskich.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Celnego w K. wniósł o oddalenie skargi.
W uzasadnieniu wskazał, że skarżący [...] 2005 r. złożył w Urzędzie Celnym w K. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki [...] o nr nadwozia [...], rok produkcji [...]. Do deklaracji załączył kopię dowodu wpłaty akcyzy, kserokopie dokumentów rejestracyjnych, umowę kupna sprzedaży, zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu. W tej sytuacji Naczelnik Urzędu Celnego [...] 2005 r. wydał dokument nr [...] potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju od przedmiotowego samochodu.
Następnie P.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o zwrot akcyzy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zakres kognicji sądu administracyjnego określa przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przepis ten stanowi w § 1, iż sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei w § 2 tego przepisu przewiduje, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- decyzje administracyjne
- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
W § 3 natomiast przepis ten stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, iż niedopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego o zwrot akcyzy, wniesiona w wyniku wydania przez Naczelnika Urzędu Celnego dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy.
Odnosząc to do realiów niniejszej sprawy należy wskazać skarżącemu, że w sytuacji jeśli żąda zwrotu akcyzy, to powinien wystąpić do właściwego miejscowo Naczelnika Urzędu Celnego z wnioskiem o zwrot akcyzy, gdyż zgodnie z art. 69 ustawy Prawo celne: "W postępowaniu celnym właściwym jest naczelnik urzędu celnego jako organ pierszoinstancyjny."
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Na mocy art. 52 § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że skarżący nie wdrożył postępowania administracyjnego o zwrot akcyzy nie wyczerpał ustawowego trybu zaskarżenia decyzji. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), z mocy, których sąd postanowieniem na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego orzeczono jak w sentencji.