Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...], nr [...] o uznaniu za nieuzasadniony zarzutu, jaki zobowiązany (skarżący) M.K. sformułował w piśmie z dnia 11 czerwca 2019 r. w sprawie egzekucji opłaty abonamentowej rtv za okres od stycznia 2014 r. do września 2018 r. prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w B. (następnie: "uczestnik postępowania" lub "wierzyciel") z dnia [...], nr [...].
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 13 maja 2020 r. skarżący został wezwany m. in. do:
- 1) uiszczenia wpisu od skargi oraz
- 2) uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania.
Wezwania te doręczono skarżącemu w dniu 2 lipca 2020 r.
Kwotę należną tytułem wpisu od skargi wpłacono w dniu 27 lipca 2020 r.
Odpis skargi dla uczestnika postępowania jak dotąd nie został przedstawiony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu wobec niewykonania w terminie powyższych wezwań.
Wyjaśnienie motywów tej kwalifikacji należy rozpocząć od wskazania, że stosownie do art. 32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl natomiast art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W analizowanym przypadku status taki przysługuje wierzycielowi, który zarazem nie jest organem egzekucyjnym.
Jednocześnie niezbędne staje się odnotowanie, że do pisma strony, a więc także do skargi, należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 p.p.s.a.), a niespełnienie tego wymogu skutkuje niemożnością nadania skardze prawidłowego biegu (zob. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, która jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Jeżeli jednak pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Niezależnie od powyższego podkreślenia wymaga, że skarga powinna też zostać opłacona. O tym, że od skargi pobiera się wpis, wskazuje bowiem wprost art. 230 p.p.s.a. Art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi z kolei, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, by pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga - jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Odniesienie tych regulacji do analizowanego przypadku wymaga przypomnienia, że w dniu 2 lipca 2020 r. doręczono skarżącemu zarówno wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, jak i wezwanie do uiszczenia wpisu od tego pisma. W wezwaniach tych wskazano, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni, co oznacza, że ostatnim dniem terminu do dokonania tej czynności był czwartek 9 lipca 2020 r. W tym czasie skarżący wezwań tych jednak nie wykonał. Stwierdzenie zaistnienia tej okoliczności musiało więc skutkować odrzuceniem wniesionej przez niego skargi na podstawie wyżej powołanych art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. i stąd wydanie niniejszego rozstrzygnięcia stało się konieczne.