Postanowienie WSA w Gliwicach z 28 września 2026 r., I SA/Gl 554/25

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 28 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi F. w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 18 lutego 2025 r. nr SKO.4110.1.2025 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Skład

Sędzia WSA Katarzyna Stuła-Marcela przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Pismem z 27 marca 2025 r. F. w C. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie, wskazane w sentencji niniejszego postanowienia.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z 12 maja 2025 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca złożyła wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z 28 sierpnia 2025 r., sygn. akt I SPP/Gl 157/25, referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowieniem z 12 stycznia 2026 r. Sąd odrzucił sprzeciw, jako wniesiony po terminie. Postanowieniem z 6 maja 2026 r., sygn. akt I GZ 154/26, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie wniesione na to postanowienie.

W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącej Wydziału I z 7 lipca 2026 r. skarżąca pismem z 10 lipca 2026 r. została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 12 maja 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka pocztowa zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej 27 lipca 2026 r. Wpis od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. - p.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2).

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast, jeżeli pismem, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie lub skarga o wznowienie postępowania, to na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a, podlega ono odrzuceniu przez sąd.

W przedmiotowej sprawie nie ulegało wątpliwości, że skarga nie została należycie opłacona. Skarżąca została zatem prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału I z 12 maja 2025 r. skarżąca sformułowała wniosek o przyznanie jej prawa pomocy. Wniosek ten został rozpoznany, a skarżącej prawomocnie odmówiono przyznania prawa pomocy.

Konieczne stało się zatem wystosowanie wezwania z 10 lipca 2026 r., co spowodowało, że skarżąca została ponownie zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem jej odrzucenia.

Przesyłka pocztowa zawierająca przedmiotowe wezwanie została doręczona skarżącej 27 lipca 2026 r. Termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął zatem skarżącej z dniem 3 sierpnia 2026 r. W tym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.

Konkludując, pozostało uznać, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego dalszego biegu.

W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.