Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 kwietnia 2022 r. pełnomocnik G. Sp. j. w S. (dalej: "strony skarżącej") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej także: "Sądu") skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej także: "organu odwoławczego"), o której mowa w sentencji.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 maja 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiodniowym, pod rygorem odrzucenia jej odrzucenia, poprzez: a) podanie numeru strony skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym; b) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w szczególności odpisu pełnego z KRS.
Jak wynika z dokumentu urzędowego poświadczenia doręczenia, korespondencję elektroniczną obejmującą opisane wyżej wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 maja 2022 r. Odpowiedzi nie udzielono w przepisanym terminie siedmiodniowym, jednak w dniu 13 czerwca 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej wystosował oświadczenie o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie, wraz z wnioskiem o zwrot opłaty uiszczonej tytułem wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to art. 49 § 1 P.p.s.a. obliguje przewodniczącego do wezwania strony do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. W przypadku nieuzupełnienia skargi w wyznaczonym terminie, podlega ona zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzuceniu w formie postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wśród podstawowych wymogów skargi jako pisma procesowego należy wyszczególnić w przypadku osoby prawnej będącej stroną wnoszącą pismo m. in. numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, który wynika z art. 46 § 2 pkt 1) lit. c) P.p.s.a. Ponadto art. 29 P.p.s.a. wymaga, aby przedstawiciel ustawowy lub organ osoby prawnej wykazał swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Ponieważ w skardze nie zawarto numeru strony skarżącej w KRS, a ponadto nie dołączono do niej dokumentu określającego sposób reprezentacji spółki, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w zakresie tych elementów należy uznać za zasadne. Stwierdzone uchybienia formalne nie zostały jednak przez pełnomocnika strony skarżącej konwalidowane w terminie siedmiodniowym, wobec czego należy stwierdzić, iż skarga pozostaje obarczona mankamentami, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.
Taki stan rzeczy stoi jednocześnie na przeszkodzie ewentualnemu umorzeniu postępowania w związku ze złożeniem przez stronę skarżącą oświadczenia o cofnięciu skargi. Tego ostatniego nie można bowiem uznać za skuteczne w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., gdyż do skutecznego cofnięcia środka prawnego niezbędne jest jego uprzednie skuteczne wniesienie, o czym nie może być mowy w sytuacji wystąpienia uchybień wykluczających nadanie takiemu środkowi merytorycznego biegu. W konsekwencji właściwym w niniejszym przypadku rozstrzygnięciem jest postanowienie o odrzuceniu skargi, nie zaś o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając na względzie powyższe okoliczności, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1) sentencji, tj. o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (punkt 2 sentencji) orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.