Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 kwietnia 2022 r. pełnomocnik G. Sp. j. w S. (dalej: "strony skarżącej") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej także: "Sądu") skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej także: "organu odwoławczego"), o której mowa w sentencji.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 maja 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiodniowym, pod rygorem odrzucenia jej odrzucenia, poprzez: a) podanie numeru strony skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym; b) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w szczególności odpisu pełnego z KRS.
Ponadto odrębnym zarządzeniem z tej samej daty Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia częściowo uiszczonego wpisu od skargi w dotychczasowej kwocie 500 zł o kwotę 1000 zł, zakreślając analogiczny termin i rygor na realizację dyspozycji.
Jak wynika z dokumentu urzędowego poświadczenia doręczenia, korespondencję elektroniczną obejmującą opisane wyżej wezwania doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 maja 2022 r. Odpowiedzi nie udzielono w przepisanym terminie siedmiodniowym, jednak w dniu 13 czerwca 2022 r. pełnomocnik strony skarżącej wystosował oświadczenie o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie, wraz z wnioskiem o zwrot opłaty uiszczonej tytułem wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to art. 49 § 1 P.p.s.a. obliguje przewodniczącego do wezwania strony do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. W przypadku nieuzupełnienia skargi w wyznaczonym terminie, podlega ona zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzuceniu w formie postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym.
Wśród podstawowych wymogów skargi jako pisma procesowego należy wyszczególnić w przypadku osoby prawnej będącej stroną wnoszącą pismo m. in. numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, który wynika z art. 46 § 2 pkt 1) lit. c) P.p.s.a. Ponadto art. 29 P.p.s.a. wymaga, aby przedstawiciel ustawowy lub organ osoby prawnej wykazał swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Stosownie zaś do treści art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skarga w niniejszej sprawie dotyczy decyzji wymiarowej, a należny wpis od skargi ma charakter stosunkowy i wynosi 1.500 zł – stosownie do § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 525).
Ponieważ w skardze nie zawarto numeru strony skarżącej w KRS, a ponadto nie dołączono do niej dokumentu określającego sposób reprezentacji spółki, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w zakresie tych elementów należy uznać za zasadne. Podobnież, wobec uiszczenia przez stronę skarżącą niepełnej kwoty wpisu, prawidłowo wystosowano wezwanie do jej uzupełnienia. Stwierdzone uchybienia formalne oraz brak fiskalny nie zostały jednak przez pełnomocnika strony skarżącej konwalidowane w terminie siedmiodniowym, wobec czego należy stwierdzić, iż skarga pozostaje obarczona mankamentami, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.
Taki stan rzeczy stoi jednocześnie na przeszkodzie ewentualnemu umorzeniu postępowania w związku ze złożeniem przez stronę skarżącą oświadczenia o cofnięciu skargi. Tego ostatniego nie można bowiem uznać za skuteczne w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., gdyż do skutecznego cofnięcia środka prawnego niezbędne jest jego uprzednie skuteczne wniesienie, o czym nie może być mowy w sytuacji wystąpienia uchybień wykluczających nadanie takiemu środkowi merytorycznego biegu. W konsekwencji właściwym w niniejszym przypadku rozstrzygnięciem jest postanowienie o odrzuceniu skargi, nie zaś o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego.
Mając na względzie powyższe okoliczności, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 230 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 1) sentencji, tj. o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi (punkt 2 sentencji) orzeczono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.