Uzasadnienie
W piśmie opatrzonym datą wpływu do organu 15 marca 2023 r. R.K.(dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach, wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia.
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 kwietnia 2023 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Równocześnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 20 kwietnia 2023 r., w piśmie z dnia 22 maja 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni także pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo z dnia 22 maja 2023 r., została doręczona skarżącemu w dniu 29 maja 2023 r.
Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Nie usunięto również braku formalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.) dalej: p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1 są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Równocześnie, zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., do którego odwołuje się § 1 tegoż artykułu przewiduje, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z kolei art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Przepis art. 46 § 2 pkt 1) lit. b) p.p.s.a. stanowi natomiast, że pismo powinno zawierać, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, jeżeli jest obowiązana do jego posiadania albo posiada go nie mając takiego obowiązku.
Przepis art. art. 49 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególne uregulowanie w tym względzie zawiera art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że skarga złożona przez skarżącego nie została należycie opłacona, jak również nie wskazano w niej numeru PESEL skarżącego. Skarżący został w związku z tym w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braku formalnego i braku fiskalnego skargi. Przesyłka pocztowa zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego oraz pismo z dnia 22 maja 2023 r. z wezwaniem do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona skarżącemu w dniu 29 maja 2023 r. Przewidziany prawem termin, do którego skarżący mógł skutecznie usunąć braki skargi upłynął z dniem 5 czerwca 2023 r. (poniedziałek). W tym terminie skarżący nie podjął czynności zmierzających do sanowania braków skargi.
W konsekwencji zaistniałych okoliczności stwierdzić przyszło, że skarga obarczona jest brakiem fiskalnym oraz brakiem formalnym, co uniemożliwiło nadanie jej dalszego prawidłowego biegu. W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.