Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 marca 2021 r. pełnomocnik A Sp. z o.o. w K. (dalej: "strony skarżącej") w osobie radcy prawnego B. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej: "Sądu") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej także: "organu odwoławczego") z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie określenia wysokości i zwrotu odsetek.
Zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału wezwał stronę skarżącą – do rąk jej pełnomocnika – do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie w kwocie 100 zł, zakreślając termin siedmiodniowy pod rygorem odrzucenia skargi.
Korespondencję obejmującą przedmiotowe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 17 maja 2021 r., lecz należny wpis od skargi nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na mocy zarządzenia z dnia 26 kwietnia 2021 r., którego odpis doręczono jej pełnomocnikowi w dniu 17 maja 2021 r. Oznacza to, że termin do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął z dniem 24 maja 2021 r. Do wpłaty wymaganej kwoty do tej pory jednak nie doszło.
W konsekwencji wymaga uznania, że skarga jest obarczona brakiem fiskalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Taki stan rzeczy wywołuje konieczność jej odrzucenia.
Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.